Leo Valkestijn

De jeugdzorg in Nederland:

Een instantie die voor de belangen van kinderen opkomt, of ……?
Steeds vaker en steeds sneller worden kinderen uit huis geplaatst. Steeds sneller geven rechters een machtiging uithuisplaatsing af. Waarom? Zijn de Nederlanders dan zulke slechte ouders?
Zijn onze kinderen gewoon totaal ontspoord? Of…. is er misschien iets totaal anders aan de hand?

Ligt het probleem misschien niet bij de ouders, maar bij de instanties die de uithuisplaatsing regelen? En ja u leest het goed, de uithuisplaatsingen en ondertoezichtstellingen worden onderling geregeld.  Misschien...... zijn de bureaus jeugdzorg wel heel erg bang geworden na het Savanna verhaal. Zij was en is het meest bekende slachtoffer van een falende jeugdzorg.
Niet alleen Savanna is slachtoffer van een falende jeugdzorg, dagelijks zijn vele kinderen en hun ouders slachtoffer van de falende jeugdzorg.

Waarom?
Misschien dat de bonusregeling er iets mee te maken heeft.
Voor ieder kind dat uit huis geplaatst wordt, ontvangt de hiervoor verantwoordelijke medewerker van BJZ een bonus.... Iets wat verdekt is omschreven in de CAO verder heeft het Ministerie van Jeugd en gezin prestatieafspraken met de MO-groep.
Uiteraard een leuke manier om medewerkers alert te krijgen, maar slaan we dan niet volledig de plank mis? Slaan we dan niet een beetje door naar de verkeerde kant?
Natuurlijk is ingrijpen in sommige gevallen noodzakelijk, maar wat als het kind in kwestie helemaal niet mishandeld of verwaarloosd wordt en als bij de ouders ook alles in orde is? Dan heb je als ouder alsnog gewoon pech....

Mensen die de fout maken om hulp te vragen bij bureaus jeugdzorg weten vaak niet waar ze terecht komen, een aantal onbekende mensen mag beslissen over de toekomst van hun kind, een kind dat ze nooit of nauwelijks hebben gezien.
Vaak worden de ouders gedwongen de hulp die aangeboden wordt te accepteren, en als ze weigeren.....  Jeugdzorg zet dit op papier, maar niet geheel naar waarheid, een leugentje of 2 eraan vastplakken is voor de bjz medewerkers heel gewoon.
Als een ouder weigert om (nog langer) hulp te aanvaarden, verliest jeugdzorg een bron van inkomsten, en ze hebben de subsidie hard nodig om de extravagante salarissen te kunnen blijven betalen, salarissen van ruim 20.000 euro per maand vormen geen uitzondering!
Ook komen dan de ketenafspraken die zij maken met onder andere de Raad voor de kinderbescherming in gevaar.
Bureau Jeugdzorg stelt op papier dat de situatie zorgelijk is, de raad neemt dit over zonder onderzoek en dient een verzoek in bij de rechtbank, deze heeft geen reden tot twijfel, zij hebben immers ook ketenafspraken en dus word het kind maar weggehaald bij de ouders.
Bjz, de raad en de rechtbank geven openlijk toe, niet aan waarheidsvinding te doen, en dat terwijl dit wettelijk is vastgelegd!
Zij moeten immers de prestatieafspraken nakomen, sterker nog: aan het begin van ieder jaar wordt vastgesteld hoe vaak er een ots(onder toezichtstelling) of uit huis plaatsing moet worden uitgesproken zonder men ook maar weet hoe groot de hulpvraag zal zijn.
 
Onpartijdige rechter?
De rechters oordelen in 99 van de 100 gevallen in het nadeel van de ouders, ongeacht het bewijs dat ouders aanleveren. Mocht een van de ouders toegeven dat er inderdaad een paar knelpunten in de opvoeding zijn, dan wordt dat bestempelt als zijnde 'problematische opvoeding, instabiele thuissituatie'. Wanneer de ouders ontkennen dat er problemen zijn, krijgen ze een heel ander stempel, namelijk geen inzicht in de problemen van de minderjarige, of gebrek aan pedagogisch inzicht.  Enkele voorbeelden van redenen van jeugdzorg om een kind uit huis te plaatsen:
kind kan geen groenten benoemen; familie systeem is te groot; ouders hebben geen grip op problemen van het kind’; gebrek aan inzicht van ouders; onstabiele thuissituatie; geen zicht op de thuis situatie; geen inzicht op de affectieve vaardigheden; geen inzicht op de pedagogische vaardigheden. En ga zo maar door, allerlei vage termen die misschien wel heel redelijk overkomen, maar waar je als ouders maar moeilijk iets tegenin kan brengen omdat niets wordt onderbouwd en loze termen zonder onderbouwing zijn moeilijk te bestrijden. Hoe kan je als ouder aantonen dat je kind wel verschillende groenten kan benoemen? Als je, je kind niet mag zien? Of slechts een uur per maand?

Veel van de moeders krijgen het stempel 'borderline'.
De vaders worden vaak bestempeld als agressief en zit dat stempel er eenmaal op, krijg je het er niet meer af. Als BJZ echt denkt aan het belang van het kind, hoe is het mogelijk dat ouders hun kind(eren)amper nog zien? Dit is niet alleen schadelijk voor het kind, maar ook nog eens in strijd met internationale verdragen! Wat te denken van het internationaal verdrag voor de rechten van het kind? En het internationaal verdrag voor de rechten van de mens? Het recht op een eerlijk proces? Hoe kan een mens een eerlijk proces krijgen, als zij de beschuldigingen waartegen zij zich moeten verdedigen pas 1 dag voor de zitting krijgen? Of als er nog voor de zitting al afspraken zijn tussen de rechter en BJZ? Of als zij niet genoeg geld hebben voor een goede advocaat?
Of als zij lamgeslagen zijn door de valsheid waarmee zij zijn behandeld?

Wordt het geen tijd dat wij eens gaan opkomen voor de rechten van onze kinderen, die nu onschuldig in de gevangenis zitten, of in een pleeggezin terwijl ze gewoon thuis horen te zijn bij papa en/of mama, waar ze zich veilig voelen.

Willen wij als Nederlands volk in deze steeds kleiner wordende wereld bekend staan als rechtvaardig volk of als volk dat deze misstanden goedkeurt.

Wordt het geen tijd dat we weer TROTS OP NEDERLAND kunnen zijn?

Wanneer men de Raad voor de Kinderbescherming confronteert met de onwaarheden in hun rapportages antwoord men doodleuk en zonder geweten dat men bij de Raad voor de Kinderbescherming niet aan waarheidsvinding doet of hoeft te doen, echter men dit wel als “WAARHEIDSGETROUW” advies naar een kinderrechter stuurt.

Dit alles met de goedkeuring van ons Nederlanders?
In Nederland zijn zoveel kinderen de dupe, dat een gehele generatie zal vervallen tot een grote massa die enkel voor meer problemen zorgt.
Psychisch zullen deze kinderen er alleen met heel veel liefde er weer bovenop komen, maar de liefde die deze kinderen kan redden, namelijk de liefde van de ouders, wordt hen ontnomen!
De generatie hierna zal ook lijden onder dit wanbeleid van het huidige kabinet, immers, de kinderen die nu slachtoffer zijn zullen zelf de grootste moeite hebben met hun eigen gezin, maar ja dat betekent weer voldoende inkomen voor de jeugdzorginstanties en voldoende pleegkinderen voor de pleeggezinnen.
Sterker nog, het burger servicenummer van deze kinderen wordt nu al gekenmerkt / geclassificeerd met risicogeval!!!!!
Wat moet er van onze toekomst worden als deze wantoestanden zo door blijven gaan?
Is het ondertussen niet tijd geworden dat wij als Nederlanders eens opstaan en stop zeggen?

Het wordt tijd voor verandering: Het is

 tijd voor Trots op Nederland!!!!!!!!!!!!!!